0.0/5 овоз (0 овозҳо)

ШОҲИБОФИИ СУҒДИЁН МУТОБИҚИ МАЪЛУМОТИ ҲУҶҶАТҲОИ БОЙГОНИИ ДЕВАШТИЧ

Муаллиф (он)

Аюбов А.Р., Джураева М.А.

Чакидаи мақола

Шоҳроҳи абрешим яке аз омилҳои муҳимми рушди тиҷорат ва фарҳанг ба ҳисоб меравад. Вай дар ибтидо бо мубодилаи одии тиҷорат ва интиқоли маҳсулоти гуногун ҳамчун туҳфаҳои сафирон ё ашёи бозорӣ маҳдуд буд. Ба шарофати рушди Шоҳроҳи абрешим интиқоли дастовардҳои технологии як давлат ба марзи давлати дигар хеле осон шуд. Аз ҷумла, кирмакпарварӣ ва шоҳибофӣ, ки муддати тулонӣ дар инҳисори Чин буд, дар асрҳои V—VI ба Осиёи Миёна, Эрон ва Византия паҳн гардид. Таҳти таъсири Чин, кирмакпарварӣ дар Осиёи Миёна ривоҷ ёфт. Истеҳсоли он дар Осиёи Миёна бори аввал дар асри VIII аз ҷониби ҳунармандони чинӣ дар Самарқанд ба роҳ монда шудааст. Оид ба ин масъала дар Суғди давраи барвақти асримиёнагӣ ҳуҷҷатҳои бойгонии Деваштич, ки дар қалъаи кӯҳии Муғ ёфт шудаанд, маълумот медиҳанд. Ворид шудани кирмакпарварӣ ва шоҳибофӣ ба минтақа на танҳо ба зиёд шудани шумора ва рушди ҳунармандӣ, балки дар як вақт ба болоравии тиҷорати дохилию хориҷӣ мусоидат намуд.

Калидвожаҳо

Суғд; қалъаи кӯҳии Муғ; бойгонии Деваштич; ҳунармандони чинӣ; абрешим; абрешимресӣ; шоҳибофӣ; Шоҳроҳи абрешим

 

 

Пайнавишт

1.    Арциховский А.В., Борковский В.Б. Новгородские грамоты на бересте (израскопок 1953-1954 гг.). Том 3/ Арциховский А.В., Борковский В.Б. - Москва: Изд-во АН СССР, 1959. – 180 с.

2.    Аскаров А.А. Древнеземледельческая культура Южного Узбекистана / Аскаров А.А. – Ташкент: Фан, 1977. – 232 с.

3.    Беленицкий А.М., Бентович И.Б. Из истории среднеазиатского ткачества (к идентификации ткани «занданечи») / Беленицкий А.М., Бентович И.Б. // СА. – 1962. – №2. – С.66-78.

4.    Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Большаков О.Г. Средневековый город Средней Азии. – Ленинград: Наука, 1973. – 394 с.

5.    Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Лившиц В. А. Камчатые ткани с горы Муг / Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Лившиц В. А.  // СЭ. – 1963. - №4. – С.108-119.

6.    Бентович И.Б. Находки на горе Муг (Собрание Гос. Эрмитажа). / Бентович И.Б. // МИА СССР. – 1958. - №66. – С.377-384.

7.    Винокурова М.П. Ткани из замка на горе Муг / Винокурова М.П.// ИООН АН ТаджССР. – 1957. – Вып.14. – С.17-32.

8.    Ғафуров Б.Ғ. Тоҷикон: Таърихи қадимтарин, қадим, асрҳои миёна ва давраи нав / Ғафуров Б.Ғ.  – Душанбе: Дониш, 2008. – 870 с.

9.    Джалилов А. Согд и Тохаристан в эпоху возникновения и утверждения феодальных отношений. – Душанбе, 1975. – 433 с.

10.Живопись Древнего Пянджикента. - Москва: Изд-во АН СССР, 1954. – 248 с.

11.Лившиц В.А. Согдийская эпиграфика Средней Азии и Семиречья / Лившиц В.А. – Санкт-Петербург: Филологический факультет СПбГУ, 2008. – 414 с

12.Наршахи Мухаммад. Таърихи Бухоро / Наршахи Мухаммад. – Душанбе: Дониш, 1979. – 120 с.

13.     Согдийские документы с горы Муг / Вып. II. Юридические документы и письма. Чтение, перевод и комментарии В.А. Лившица. - Mосква: Изд-во восточной литературы, 1962. – 224 с.

14.Согдийские документы с горы Муг / Вып. III. Хозяйственные документы. Чтение, перевод и комментарии М.Н. Боголюбова, О.И. Смирновой. – Москва: Изд-во восточной литературы, 1963. – 132 с.

15.Табарӣ Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Ҷарир. Таъриху-р-русули ва-л-мулук. Китоби 5. - Душанбе: Муассисаи давлатии Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик, 2014. – С.3025-3739.

16.Ҳудуд-ул-олам. – Душанбе: Бухоро, 2014. – 588 с.

17.Якубов Ю. Паргар в VII-VIII вв. н.э. (Верхний Зеравшан в эпоху раннегоСредневековья) / Якубов Ю. – Душанбе: Дониш, 1979 – 220 с.

Таърихи нашр

Суббота, 17 Октябрь 2026